achtergrond

Gaudeamus Muziekweek

6 - 10 september 2017                             Van classical cross-over en minimal soundscapes tot modern composition vol (live) elektronica, Gaudeamus Muziekweek presenteert de nieuwste muziek van jonge muziekpioniers tijdens het gelijknamige nationaal en internationaal gerenommeerde festival in Utrecht.  

Agenda

15 jun 2017

ECHO ▸▸

16 jun 2017

ECHO ▸▸

17 jun 2017

ECHO ▸▸

ga naar agenda ▸▸

uitburo
Utrecht Muziek

Componist

◂terug naar overzicht

  • Khubeev, Alexander (1986), Rusland

    COMPOSITON: Ghost of dystopia (2014, 11’00”)
    DATE: 10 09 2015
    PERFORMER: Nadar Ensemble

    Geboren in 1986 in de stad Perm waar hij begon met componeren. Vervolgens verhuisd naar Moskou om aan het conservatorium te gaan studeren en uiteindelijk gepromoveerd onder begeleiding van Yuri Kasparov. In de afgelopen acht jaar woonde Khubeev in Moskou terwijl hij tegelijkertijd masterclasses bezocht van componisten als Beat Furrer, Ivan Fedele, Chaya Czernowin en Martijn Padding. In 2014 nam hij deel aan de tweejaarlijkse zomercursussen voor nieuwe muziek in Darmstadt (Duitsland) waar hem een stipendium werd toegekend m.b.t. de volgende editie in 2016. “Gelukkig verrijkte het Russische concertleven zich tijdens mijn studiejaren in Moskou voortdurend en werd het steeds diverser. Mijn muziek is uitgevoerd door de meeste ensembles voor hedendaagse muziek in Rusland (en daarnaast ook in landen zoals Oekraïne, Italië, Duitsland, de VS en Argentinië). Gaandeweg won ik aantal compositiewedstrijden. Voortvloeiend uit een doorlopende samenwerking werd ik in 2011 (voor het eerst in de modern Russische geschiedenis) door het GAMEnsemble aangesteld als componist-in-residence.”

    Website
    Facebook
    Soundcloud
    YouTube

    COMPOSITIE:
    Ghost of dystopia (2014, 11'00'')

    In dit stuk draait alles om het idee van de dystopie (een fictieve, onaangename samenleving). Dit concept kreeg veel aandacht in de 20e eeuw maar vooral in literaire werken en in films terwijl het muziekleven zich grotendeels afzijdig hield. In feite reflecteert dit werk het idee van de dystopie en haar innerlijke structuur (of ontwikkeling). Het wordt uitgevoerd in een ongebruikelijke concertopstelling waarbij sensoren een hoofdrol spelen. Deze elektroakoestische omzetters worden vaak gebruikt in de elektronische muziek om bepaalde gebaren te volgen. In dit stuk zijn de sensoren gevoelig voor signalen vanuit de akoestiek. Hun impulsverwerking vormt de basis voor het muzikale materiaal. De gebaren (die impulsen afgeven aan de sensoren) zijn erg belangrijk. Aan de ene kant maken ze de relatie/interactie tussen de ‘solist’ en het ensemble expliciet maar er is ook een ‘visuele’ ondertoon, binnen een aparte dramatische laag, met gebruikmaking van verschillende signalen en symbolen. Met een verwijzing naar de toepasselijke uitspraak van Karl Marx (“Een spook waart door Europa – het spook van het communisme”) geeft de maker zijn visie op de fantasmagorische (of juist realistische?) essentie van het dystopische.

    The whisper of phoenix (2010)
    Vioolsolo
    Dit stuk omvat bijzondere muzikale texturen. De violist past een ongewone speeltechniek toe door metalen vingerhoedjes te gebruiken in plaats van een strijkstok. Het geluid doet de componist denken aan gefluister; de uitstraling is mystiek en virtueel in plaats van nuchter en aards. Als het gemompel van wezens die de verbeelding bevolken. Iedereen weet hoe een feniks eruit ziet maar niemand herkent zijn stemgeluid. In dit stuk klinkt de viool, toch een vertrouwd instrument, plotseling heel anders.

    Rebirth Island: Song of the Death (2015)
    Eén van de belangrijkste uitgangspunten van het werk is om zowel muziek te creëren als de ruimte waarbinnen het stuk wordt beluisterd. De musici, de geluidsbronnen, de luisteraars en de ruimte zelf dragen bij aan de (inter) actie. De leden van het publiek kunnen zitten waar ze willen of ergens anders in de ruimte plaatsnemen terwijl het stuk word gespeeld. Aangezien de geluidsbronnen verspreid staan opgesteld, zal elke luisteraar een ander ‘soundscape’ waarnemen. Meer dan 10 instrumenten zijn speciaal voor het slagwerk geconstrueerd, waarbij de nadruk ligt op de verhouding tussen de akoestische en elektronische facetten. In plaats van te contrasteren, vermengen de geluiden zich. Samen functioneren de twee soorten geluidsbronnen als een enkele entiteit binnen het speciaal geïnstalleerde ‘muzikale veld’.

     

    ◂terug naar overzicht