achtergrond

Gaudeamus Muziekweek

6 - 10 september 2017                             Van classical cross-over en minimal soundscapes tot modern composition vol (live) elektronica, Gaudeamus Muziekweek presenteert de nieuwste muziek van jonge muziekpioniers tijdens het gelijknamige nationaal en internationaal gerenommeerde festival in Utrecht.  

Agenda

15 jun 2017

ECHO ▸▸

16 jun 2017

ECHO ▸▸

17 jun 2017

ECHO ▸▸

ga naar agenda ▸▸

uitburo
Utrecht Muziek

Componist

◂terug naar overzicht

  • Jason Thorpe Buchanan (1986), Verenigde Staten

    Van de muziek van Jason Thorpe Buchanan wordt o.a. gezegd dat er “scherpe randjes aan zitten”. Zijn composities worden gespeeld door internationale ensembles als Alarm Will Sound, Interface, Nikel, Linea, IKTUS, wildUp en Eastman Musica Nova. Scènes uit zijn multimedia-opera Hunger zijn uitgevoerd in Darmstadt (Duitsland, 2014), The Industry (Los Angelos, 2015) en MATA (New York, 2015) door het [Switch~ Ensemble]. “Hunger is een soort oefening in mentale desintegratie… Een profane opera vraagt om lelijke muziek, vocalisten die oergeluiden voortbrengen, een elektrische gitaar die geselend rauw klinkt; jammerende orkestrale effecten snijden als een mes door het oor. Buchanan heeft ‘t.” – LA Times. Aan Buchanan werd een Fulbright-stipendium toegekend (Hamburg), hij was artist-in- residence bij USF Verftet (Bergen, Noorwegen), werd onderscheiden door ASCAP Morton Gould (2014 & 15). Hij ontving de Howard Hanson Orchestral Prize zowel als de newEar compositieprijs. Tevens won hij de eerste prijs in de Iron Composer. Buchanan was coördinator van het VIPA Festival (Valencia, Spanje), artistiek leider van het [Switch~ Ensemble], gaf les in elektronische muziek/compositie en was assistent- dirigent onder Brad Lubman bij het Musica Nova Ensemble van de Eastman School of Music.

    Website
    Facebook
    Twitter
    Soundcloud
    YouTube

    COMPOSITIE:
    Asymptotic Flux: First Study in Entropy

    Asymptotic Flux: First Study in Entropy voor versterkte basklarinet, viool, altviool, cello, en elektronica kwam tot stand gedurende een periode van drie maanden waarin ik door Europa liftte en ondertussen verwoed op zoek was naar plekken om te componeren in chaotische, rumoerige ruimtes zoals cafés, hostels of de appartementen van diverse gastvrije personen. Dit had invloed op de aard zowel als op de titel van de muziek. Mijn uitgangspunt was een onderzoek naar de klankkleur van de basklarinet met gebruikmaking van verschillende spectrale technieken. Het doel was om het instrument rijke microtonale resonanties te laten produceren die als verbinding dienen tussen de afzonderlijke stemmen van het ensemble. De celliste speelt in een ongewone stemming gebaseerd op de 3e, 5e, 6e en 11e deeltonen van een virtuele grondtoon (lage es, 19,6Hz) en brengt exact gedefinieerde klanken voort in de vorm van natuurlijke boventonen. Drie soorten verticale samenklanken worden op elkaar gestapeld, resulterend in een ligging die lijkt op een symmetrisch E-hexachord. Ik ben van dergelijke intervallen gaan houden.

    Asymptotic Flux: Second Study in Entropy
    Asymptotic Flux: Second Study in Entropy (Static Foxy Lump: [II] Second Nudist Tyre Pony)
    is geschreven in 2013 ter aanvulling op First Study. Asymptotic Flux draait om een specifiek concept. De lage es is eigenlijk niet hoorbaar aanwezig maar is tegelijkertijd alomtegenwoordig in het werk. Ik stelde me voor dat het ensemble steeds op weg is naar de es, als virtueel middelpunt, maar daar nooit helemaal aankomt. Net zoals een asymptoot (‘een lijn tot waartoe een kromme nadert zonder die ooit te raken’) afstevent op de oneindigheid. In Second Study verschijnt de lage es uiteindelijk als een ondertoon van de contrabas, amper herkenbaar qua toonhoogte en volledig instabiel. De ondertitel (die tussen haakjes staat) is een anagram van de naam van het stuk en een verwijzing naar het structurele ontwerp. Er worden momentopnamen ontleend aan het kwartet dat First Study speelt. Die worden vervolgens opgedeeld en in een nieuwe context geplaatst, middels stappen die evenredig verband houden met de voornoemde 19,6Hz es, het centrale punt, zowel tijdsgewijs als qua (boven)tonen. Entropie kan worden gedefinieerd als een ‘maatstaf van wanorde/willekeur binnen een gesloten systeem,’ ‘informatieverlies bij overdracht’ of ‘onvermijdelijke en gestage achteruitgang van een systeem of maatschappij’. Dit begrip heeft het compositorische proces beïnvloed. Tevens bepaalde het de technische eisen die aan de uitvoerenden worden gesteld en mijn geestesgesteldheid terwijl ik deze werken schreef.

    walkside, lost  (2015)
    Having been commissioned to write a composition by Slagwerk Den Haag and Gaudeamus Muziekweek, Jason Thorpe Buchanan used this opportunity to complete part of his opera Hunger. Darcie Dennigan wrote the libretto based on the novel Hunger by the Norwegian author Knut Hamsun. In broad outlines, the story is about a poor writer who has to put up for sale his worldly goods stay alive whereas in Dennigan/Buchanan’s version, the writer sells various bodily juices instead of his clothes or hat. Dennigan wrote the text for walkside, lost, the fragment that is premiered this afternoon. Buchanan does not deploy the typical range of percussion instruments but uses three small wooden boxes, vaguely reminiscent of Robert Morris’ Box with the sound of its own making fitted with a loudspeaker that broadcasts a recording of sounds connected with its construction. It lasts three hours. John Cage, for one, listened to the entire recording. One of Buchanan’s boxes features a tiny speaker, the second contains a microphone that can be used for recording speech or whisperings. The third box is filled with mechanic components. For instance, bicycle or coffee grinder parts. The talking percussionists play in front of a video projection. Buchanan’s musical theatre piece is brief but powerful.

     

    ◂terug naar overzicht